Vandaag was de paasaktie in Zutphen. Op drie verschillende plekken in de stad was er muziek, waren er clowns en levende standbeelden en werden mensen aangesproken over waar Pasen nou eigenlijk voor staat. Met de jeugd van de Evangelische gemeente hebben we een paar keer een kwartiertje mogen vullen met het zingen van wat liedjes. Ik voelde me wel een beetje een koffiebarhippie uit 1967, maar mensen bleven wel staan en ik vond het wel cool om daar met een stel jonge gasten te laten zien dat het ons geen klap kan schelen wat mensen denken, maar dat we juist wilde vertellen wie er iets meer dan 2000 jaar geleden voor ons aan het kruis is gegaan - en weer opgestaan is. Hmm, vergeef me deze laatste paulus zin, je begrijpt wat ik bedoel.

De mensen die mij wat beter kennen weten dat ik dit jaar een bijbelschool doe in Deventer, van drie dagen in de week. En de mensen die dat weten, weten dan wellicht ook dat één van de zaken in het lesprogramma die mij het minst aanspraken het onderdeel dans & drama was. Nu was afgelopen week de tijd gekomen dat we in een week tijd 5 stukken aangeleerd kregen door een docente uit Noord Ierland. Aangezien ik de enige jongen ben in de groep (arme ik) was aan mij de eer om in 4 van de 5 stukken de rol van Jezus op mij te nemen. Van nul drama ervaring tot het proberen uitbeelden van de pijn die Jezus voor mij geleden heeft, was een behoorlijke stap. Maar een week en een aktieweekend later, sta ik al wel wat anders in het hele gebeuren dan voor aanvang van de school. Ik heb er zowaar lol in gekregen en heb gemerkt wat voor impact drama en dans kan hebben, al is dat dan naar mijn gevoel uitgevoerd op een bedenkelijk amateuristisch niveau. Blijkbaar is God niet afhankelijk van mijn vermogen tot het draaien van perfecte pirouettes.

Oh, en dat gat? In het enige stuk waar ik geen Jezus speel, sprong ik in het freestyle stuk iets TE enthousiast omhoog. Ik had de enkele tientallen kilo's zware massief houten lamp met ijzeren omranding niet zo goed op hoogte geschat. Een bezoek aan het ziekenhuis later betekende dat dat Jezus op zondagmorgen in de dramastukken met een echte verwonding aan zijn hoofd liep.

Ik heb alleen wat koppijn en een gat in mijn hoofd. Jezus is na een lange martelgang voor mij aan een kruis gestorven opdat ik eeuwig leven heb en God mijn vader mag noemen. Dat zet alles weer een beetje in het juiste perspectief.

foto's van de aktieweek